28

ความหลงคือความเมาอย่างหนัก เมามัวในอัตตาตัวตนนี้ไม่ปล่อยวางลงได้
ความเมาได้เกิดขึ้นกับผู้ใด ผู้นั้นได้ชื่อว่าเป็นผู้หยุดแล้วซึ่งความเจริญ
ความเมามัวเป็นเหตุแห่งความพินาศ

เมื่อเมามัวแล้วย่อมเป็นเหตุของความประมาท ความเลินเล่อทั้งปวง
อันเป็นเหตุทำให้ไม่สามารถไปสู่ความเจริญอันสูงสุดได้
เหมือนดังแมลงเม่าหลงมัวเมากับแสงแห่งไฟ ฉันนั้น
ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s