ไป สคช.

วันนี้ไป สคช.(สำนักงานคุ้มครองสิทธิและช่วยเหลือทางกฎหมายแก่ประชาชน) ที่อัยการ ไปรับฟังข้อเท็จจริงปัญหาต่างๆพร้อมทั้งให้คำปรึกษาเขา…จากการไปวันนี้ได้รู้อะไรเยอะเลย ว่าตัวเองจะต้องขยันอ่านหนังสือ เเละศึกษากฏหมายต่างๆ ให้มากกว่านี้ เพราะปัญหาที่ได้รับฟังวันนี้เเม้ว่าเราจะเรียนมาเเล้วก็ตาม เเต่ ปัญหา มันไม่ได้ตรงกับตัวกฏหมายเปะๆเเต่ เราต้องปรับใช้ หากฏหมายมาปรับใช้ให้เข้ากับข้อเท็จจริงต่างๆ..ซึ้งวันนี้มี คน มาปรึกษาเรื่อง 4 เรื่อง เรื่องสุดท้ายนี้สิ สงสาร ยายคนนั้นมากเลย เจอลูกชายหลอกเอาโฉนดที่ดินไปจำนอง เเล้วไม่ยอมไถ่คืนไห้ จน ศาลออกหมายบังคับคดีเเล้ว เเล้วลูกชายของยายก็ไม่มาดูดำดูดี..ไม่เลี้ยงดู ไม่ติดต่อ ไม่คุยด้วยกะยาย อีกต่างหาก..  จนที่ดินจะขายทอดตลาดเเล้ว….ลูกชายก็ทำงานเปนทหารอยุ๋ในค่ายสุระ มี ยศ ใหญ่ด้วย …เเล้วบอกเเม่ว่าอย่าไปฟ้องนะ เด๋วชื่อเสียงจะเสียหาย…..เเม่ก็ทำตามตลอด เเต่วันนี้เเม่จะไม่มีที่ซุกหัวนอนเเล้วคนนั้นมันไม่ติดต่อมาหายายเลย …ยายคนั้นก็เลยมาปรึกษาว่าจะทำยังไงยายถึงจะไปเสียที่ดินนั้นไป…….เรื่องมาจนถึงนี้เเล้วทำอะไรไม่ได้เเล้ว ยาย นอกจาก ไล่ลูกชายตัวดีไปซื้อ ที่ดินคืน จากการขายทอดตลาด..รึไม่ก็นำเงินไปชำระหนี้เงินกู้ เเล้วให้เจ้าหนี้ถอนฟ้อง……เเต่คงไม่ได้เเล้วมั่งนะ เพราะที่ดินจะถูกขายทอดตลาดเเล้ว……ซึ้งหนี้เงินกู้เเค่ 5 พัน เเต่มาถึงตอนนี้ ทั้งดอกเบี้ย พร้อมเงินต้น ปาเข้าไป 2เเสนกว่าเเล้ว ….คงยากนะ ที่จะใช้หนี้…เฮ้อออ สงสารยายจังเลย ลูกอกตัญญูมากๆเลย คงเปนใหญ่ได้อีกไม่นานหรอก ….ขนาดเเม่ยังทำได้…ส่วนอีกเรื่อง ก็น่าสงสารตา ที่เจอเพื่อนบ้านหลอกเอาเงินไป ทั้งหมด134000 บาท…..อีกเรื่องก็ อยากจะขอหย่าจากสามี จะทำยังไง สามีไปมีเมียน้อย ไม่เลี้ยงดูบุตร ภริยา………ส่วนอีกเรื่องก็ขอเเต่งตั้งตัวเองเปนผู้จัดการมรดก…. สรุป วันนี้ไปก็ได้ประโยชน์มากเลย สนุกด้วย ตอบได้บ้างไม่ได้บ้าง ก็มีพี่นิติกร คอยช่วย เเละก็มีท่านพงศธร เปนอัยการคอยเเนะนำ…..อยากบอกว่าท่านพงศธร เท่ มาก ดูครึมๆเเต่เปนคนตลก ขี้เล่น เรายังเขียนงานที่จะต้องส่งอาจารย์ไม่เส็ด เเล้วถึงเวลาเลิกงานท่านจะกลับ ท่านก็เลยเเกล้งบอกว่าพุ่งนี้ค่อยมาไห้เซ็น ละกานนะ …เเล้วท่านก็เดินไปห้องท่าน เเล้วมาอีกรอบ มาถามว่าเขียนเสดยัง เราเลยบอกว่าเสดเเล้ว ท่านบอกว่างั้นเอาเข้ามาส่งในห้องนะ เเล้วก็บอกว่าถ้าถามต้องตอบได้ด้วยนะ….เราก็เลยไปส่ง ท่านก็อ่านๆๆๆ เเล้วถามเราว่า คิดได้ไงเรื่องประนีประนอมยอมความ พี่ยังไม่คิดถึงเรื่องนี้เลย 555555++ (เรื่องประนีประนอมยอมความมาจากเรื่อง ของ ตาที่ถูกหลอกถ้าเล่า เรื่องมันยาวนะ ขี้เกียจพิมพ์)…พอท่านเซ็นให้ เรา ก็ไหว้เเล้วก็กลับบ้าน มาส่งงานที่ วิลัย ห้องโปรแกรม เเล้วก็กลับบ้าน ………จบบบ
ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s