07.07.07 เค้าบอกว่าวันนี้วันดี เเต่เรา เป็นวันที่เเย่ที่สุดมั่กๆมากเลย

อะไรกันักกันหนาก็ไม่รุ้ ทำ โน้นก็ไม่ดี ทำนี้ก็ไม่ดี โตเเล้ว ยังไม่ได้เรื่องอะไรสักอย่างเลย …….ตื่นมาก็เจอบ่นเเต่เช้าเลย เเค่เรื่องไม่เปนเรื่องง..เเค่เรื่องซักผ้า เเล้วไม่ได้ใส่น้ำยาปรับผ้านุ่ม เรื่องเเค่นี้ก็ทำ เอาเราโดนบ่นใหญ่เลย เเล้วพาลไปเรื่องอื่นๆอีก(เรื่อง เล่นคอม นอนดึก ตื่นสาย ไม่ค่อยได้เรื่อง ..เออ เด๋ววันหลังจะหาเรื่องมาให้ อย่า บ่นละกาน..เเละเรื่องอื่นอีก.. เล่นคอม ก็ยอม รับ นอนดึกก็ยอมรับ ตื่นสายก็ยอมรับ เเต่เล่นคอมเเล้วก็ไปอ่านหนังสือ ต่อ อ่ะ ก็เลนนอนดึก ตื่น สาย ตามธรรมดา.)..วันนี้เป็นวันที่เซ็งที่สุดเลย ในรอบหลายๆปี เพราะ น้า ไม่เคยบ่นเราเลย เเต่วันนี้ บ่นเราซะใหญ่เลย … รู้สึกน้อยใจมากเลย…เเล้วก็มีน้ำไหลออกมาจากตา ซึ้งปกติ จะเปนคนที่ไม่ค่อยร้องไห้เลย ..ที่มันไหลเพราะความน้อยใจ มากกว่า …ปกติ เมื่อ โดนบ่น เราจะเถียง กลับ เเต่ก็ไม่เปนเรื่องใหญ่โตอะไร สุดท้ายก็พูดเล่นๆกัน เเต่วันนี้ เราโดนบ่น หน้ำซำเราไม่ได้เถียงกลับ ไม่ได้พูดอะไรสักคำเลย ..เเต่กลับเป็นเรื่อง เเละยังโดนตา บ่นซ้ำอีก เออ .ตั่งเเต่เกิดมาก็เพิ่งเคยโดนว่า เเรงๆก็วันนี้เเหละ…….ขนาดเเม่กะพ่อยังไม่เคยบ่นเคยดา ว่าเราเลย …จะโทรหา เเม่ก็กลัว เเม่จะทุกข์ ..ก็เลยเก็บไว้คนเดียวนี้เเหละ………กรูละเบื่อ เซ็งโคตร เมื่อไรจะเรียนจบ มีการ มีงาน มี บ้านเป็นของตัวเองอยู่สักทีว่ะ……..ยิ่งอยู่ยิ่งมีเเต่น้อยใจ  ยิ่งคิด น้ำตาก็ยิ่งไหล ….อยากรู้จัง ว่าชีวิตเรามีค่าสักเเค่ไหนสำหรับน้า……ใจเรามันเป็นเพียงเเค่เนื้อเเค่ก้อนนึง มันจึงมีเวลาจะอ่อนเเอ เพียงตัวเราลำพังไร้ทางแก้จึงจำใจยอมทนเก็บไว้…อีกอย่างตอนนี้กำลัง ท้อ กะชีวิต มากเลยเราใกล้จะ เรียนจบ เเล้วจะไปทำงานอะไร ถ้าไม่มีงานทำ ก็จะโดนตา ซ้ำเติม อีก ทั้ง ๆที่ เราไม่ได้อยากเรียน กฏหมาย เลย เเต่เพราะน้า ให้เรียนก็เลยต้องเรียน…….เฮ้อออ เบื่อ เซ็ง เหนื่อย ท้อ …….ไม่รู้จะไประบายกะ ใคร ก็ได้เเต่มาเขียน ลงใน ไดอารี่ ของตัวเองนี้เเหละ นะ
ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

1 ตอบกลับที่ 07.07.07 เค้าบอกว่าวันนี้วันดี เเต่เรา เป็นวันที่เเย่ที่สุดมั่กๆมากเลย

  1. นะโม พูดว่า:

    นู๋ติ๊ก  พี่เข้าใจ ความรู้สึกนี้ดี   เพราะ ตอนที่พี่เรียนพี่ก็อยู่บ้านญาติ  ถ้าเค้ามาด่าเรา  มันจะเจ็บปวดกว่าที่โดนพ่อแม่ด่าอีก  แล้วพี่ก็มีความคิดเดียวกะติ๊กเลยว่า
    เมื่อไหร่ จะเรียนจบ  จะได้เป็นอิสระ   ยังจำได้เลย ไม่มีไรดีซะกว่าที่เรา เข้มแข็งไว้นะ  ให้กำลังใจตัวเอง  อย่าน้อยเราก็ทำได้ ครึ่งทางแล้ว
    ไม่เป็นไรนะ  เด๋วก็เรียนจบแล้ว  สู้ๆ  อย่าคิดมาก  เด๋วเครียด  แต่ของติ๊ก ยังจิ๊บจ้อย นะ ของพี่นะ 
      อยู่แล้วเหมือนคนใช้  ตื่นสายไม่ได้ ต้องช่วยงานบ้านอย่างเต็มที่
    ดูทีวี ดึกก็ไม่ได้ เพราะ เกรงใจเค้า คือ ต้องสงบเสงี่ยมอย่างเดียวเลย   เหมือนเป็นนางซิน เลยล่ะ ตอนนั้นหน่ะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s