วันศุกร์

  วันนี้ทำงานที่กรมสรรพสามิตภาค3 เป็นวันสุดท้าย…เเละก็ได้ลาออกเเล้วยังไม่ถึงกำหนดเวลาออกหรอกเเต่อาทิตย์หน้าที่มหาลัยฯ เข้ามีกิจกรรมรับน้องน้อง..ปี1..น้องใหม่…ไม่รู้ว่าร้ายป่าวนะเราก้อเลยต้องขอลาออกก่อนเวลาที่กำหนดตอนจะกลับบ้านตอนเย็นไม่อยากกลับเลย เพราะเราคง..ไม่ได้ไปทำงานที่นั่นอีกเเล้วไม่ได้เจอ…ผู้อำนวยการส่วนกฏหมายพี่พงศ์(หัวหน้าเรา) พี่โอ๊ต  พี่วอ พี่สมจิต พี่นาฎ(พี่ๆส่วนกฎหมาย) เเละห้องกฏหมายที่เราเคยอยู๋ตั่งเเต่สำนักงานเปิดใหม่เลย ห้องที่เรารู้ว่าอะไรอยู่ตรงไหนส่วนในของห้อง เเละเป็นห้องที่เราจัดมากะมือเลย …เพราะเราไปทำงานตั่งเเต่อยู่ที่สำนักงานเก่า เเละเค้าได้ย้ายมาทำที่สำนักงานใหม่ ที่บุ่งฯ เราก็เลยรู้ว่างั้นเหอะ…มีตั้ง 3 ชั้น /พี่อ้อย พี่อ๋อย พี่นุช พี่พัด (พี่ส่วนเตรวจสอบเเละปราบปรามทุกคน)โดยเฉพาะที่อ๋อยที่สอนให้ติ๊กได้เรียนรู้งานเยอะเลย / พี่อ๋อ พี่ปู เเละพี่ๆทุกคนส่วนเทคโนฯที่ให้เรายืม ตรา ปั้ม ยืมที่เหลาดินสอ ฯลฯ เพราะห้องกฎหมายไม่มีไรเลย/เเละก้อคงไม่ได้เจอเพื่อนๆ..พี่เเจ๊ส โอ ขวัญ เหมย เเนน(ที่เราไปทานข้าวด้วยกันทุกวันตอนเที่ยง เเละช่วยเหลือกันตลอด..ว่าเเต่ว่าขวัญ อะยืม ตังไปมะไรจะใช้ ฮะ) พี่ฝน พี่เม พี่ญา เเดง ลอง  กิ๊ก พี่น้อย ที่เยอะเพราะรวมเดะฝึกงานด้วย …..ยินดีที่ได้รู้จักพี่ๆเพื่อนๆทุกคนนะ  จะไม่ลืมวันดีๆที่ครั้งนึงเราได้เคยทำงานร่วมกันได้รู้จักกันเเม้จะเป็นช่วงเวลาที่ไม่กี่เดือนเอง เเต่ก้อผูกพันกะที่นั่นเหมือนกันนะ ….เฮ้อออหายใจจังเลย..เราไม่น่าออกก่อนเลยพี่อ้อยชวนเราไปเก็บข้อมูลการเก็บภาษีที่ THE FUN เเละก้อ อาบอบนวด ที่พีกาซัส  หลายที่ด้วยเเต่แกบอกว่าไปมะไรจะโทรบอก แกจะให้เราไปถ่าย VDO  เก็บข้อมูลไอ้พวกที่ไปใช้บริการ 5555555+ อยากไป๊อยากไป มะเคยไปเลย
 
ครั้งเเรกในชีวิตที่เราได้ทำงาน.เเละได้เงินเดือน
 
ภูมิใจมั่กมากเลย
 
ที่สำคัญได้รู้ว่าการทำงานนี้ก็ไม่ใช่ว่า
 
จะสบายเเละก้องานยเลยนะ
 
เราทำเเค่นี้เรายังคิดว่าลำบาก เหนื่อยเลย
 
เเล้วพ่อ เเม่ เราละ ที่ทำมานานเเสนนานเเล้ว
 
ยิ่งลำบากกว่าเราอีกหลายเท่าเนอะ
 
น่าเห็นใจ พ่อ เเม่เนอะ
 
เเละที่สำคัญสิ่งที่ได้จากการทำงานครั้งนี้คือ
 
เราได้รู้คุณค่าของเงินว่ากว่าจะได้เเต่ละบาทนี้
 
ก้อลำบาก เหนื่อย ต้อง อด ต้อง ทน ฯลฯ มากเลย
 
ซึ่งเราก้อเป็นคนที่ใช้เงินเก่งมากเลยอยากได้อะไรก้อ ขอเเม่
 
ขอเเล้วก้อต้องได้ด้วยนะ..ซึ่งไอ้ที่ขอไปก้อไม่ค่อย
 
มีประโยชน์ไรเลย…ต้อง ขอโทษ พ่อกะเเม่ด้วยนะ
 
วันนี้ติ๊กก้อได้รู้คุณค่าของเงินพอสมควรเเล้วนะ พ่อเเม่
 
เเต่ก้อ อาจจะติดนิสัยเดิมอยู่บ้างนะ ก้อต้อง ขออภัยเเม่กะพ่อด้วยนะ
 
 
คิดถึงพ่อกะเเม่จังเลย
 
……………………………………
 
 
                                               
ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s