วันเสาร์ สายๆ

 

พื้นที่เล็กๆ

จะต้องถอนใจอีกสักเท่าไหร่

โลกเเห่งความเป็นจริง

ไม่เคยเป็นอย่างใจ

วันและคืนเปลี่ยนหมุน

ให้เราวิ่งตามเรื่อยไป

โตเเล้ว ทุกอย่างเปลี่ยนไป

 

การเป็นผู้ใหญ่ มันไม่ง่ายเลย

มันไม่คุ้นไม่เคย

ยิ่งคิดยิ่งเหนื่อยใจ

ไม่มีเวลาเหลือ

ไว้ฝันไว้คิดถึงครัย

โตเเล้ว ต้องทำอย่างไร

 

เมื่อนาฬิกาในชีวิต

หมุนเร็วกว่าใจ

จนตัวเราเองอาจหล่นหาย

ลืมเด็กคนนึงที่อยู่ในใจ

เขาไปไหน

ทำไมวันนี้เค้าหายไปจากเรา

 

*ขอพื้นที่เล็กๆ

ให้ใจยังเป็นเด็กอยู่ได้ไหม

ไม่ว่านานเท่าไร

ก้อไม่เปลี่ยนไปได้หรือปล่าว

ให้ความสดใสยังอยู่กับเรา

อย่าให้ครัยเค้ามาเเย่งไป

เเค่เพียงอยาก…

**ขอพื้นที่เล็กๆ

นี้ยังเป็นเด็กไปนานๆ

ให้เรายังได้ฝัน

ให้เรายังยิ้มได้

โลกเเห่งความเป็นจิง

 มันจะดีหรือร้าย

(เก็บความเป็นเด็กในหัวใจเอาไว้)

 

ตรงขอบฟ้านั่น มีรุ้งพาดผ่าน

เมื่อความจิงความฝัน

ได้มาบรรจบกัน

ที่ดินเเดนเเห่งนั้น

เด็กน้อยคนนึงกับฉัน

จูงมือเดินไปด้วยกัน

 

เมื่อนาฬิกาในชีวิต

หมุนเร็วกว่าใจ

จนลืมว่าเราเคยเป็นคัย

อย่าลืมเด็กน้อย

ทิ้งปล่อยเค้าอยู๋เดียวดาย

ได้ยินใช่มั้ย

เสียงนั่นที่เรียกเรา

(ซ้ำ*,**)

 

 

 

 
ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s